>>HISTORIA FOTOGRAFII<<

...FOTOREPORTERZY I ICH MODELKI...

POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ

W wieku dwudziestym wspaniałym tematem dla fotografów okazały się również pokazy mody i ich bohaterki - piękne kobiety. Jako pierwszy sfotografował je Norman Parkinson, który pragnął za pomocą aparatu fotograficznego uchwycić złudzenie ruchu. Był on również prekursorem prezentowania mody na wolnym powietrzu, a nie tylko we wnętrzach, gdzie upozowane modelki przypominały manekiny. Kolorowe zdjęcie autorstwa Parkinsona, zatytułowane Park Avenue, na którym profil modelki ukazany jest na tle pędzącej żółtej taksówki, stało się punktem zwrotnym w sposobie fotografowania mody.
Po II wojnie światowej w Paryżu pojawiła się nowa gwiazda - Richard Avedon. Artysta ten poszukiwał jeszcze bardziej naturalnych form wyrazu, stąd jego modelki ukazane są w sytuacjach autentycznych - gdy się śmieją, flirtują, gdy niezgrabnie usiłują wyjść z taksówki.
Naśladowcą stylu Avedona był enfant ferrible brytyjskiej mody - David Bailey. Podobnie jak mistrz, Bailey chętnie stosował szerokokątny obiektyw, natomiast modelki szczelnie wypełniały kadr zdjęcia, niektóre nawet się w nim nie mieściły w całości. Ponadto postacie, często uchwycone w ruchu, miały lekko zamazane kontury. Głównym wkładem Bailey'go w rozwój tego typu fotografii była jednak zmiana typu kobiet, które fotografował. W przeciwieństwie do demonicznych famme fatale lat pięćdziesiątych, jego modelki to młode, świeże i naturalnie wyglądające dziewczyny.
Prawdziwym skandalistą w dziedzinie fotografii okazał się Australijczyk niemieckiego pochodzenia - Helmut Newton. Jego zdjęcia zabarwione śmiałym erotyzmem wywoływały oburzenie i wprawiały w zakłopotanie nie tylko krytyków. Na zarzut złego smaku cynicznie odpowiadał, iż nie widzi różnicy pomiędzy erotyką, a pornografią, natomiast elementy wulgarne dodają jego zdjęciom pikanterii. Pomimo ostrej krytyki, wyrazisty styl Newtona znalazł licznych naśladowców.

Henri Cartier-Bresson uważany jest za jednego z najwybitniejszych artystów ukazujących codzienne życie zwykłego człowieka. Fotografowaf on zwyczajne, powszednie sytuacje, które w jego obiektywie nabierały konkretnych, wyraźnych znaczeń. To zdjęcie zostało wykonane na zewnątrz paryskiej kawiarenki w roku 1969.